Articles

อนาคต…

In Thoughts on June 5, 2007 by fishix

สวัสดีครับทุกๆ คน

ไม่ได้เขียนมาหลายเดือน (เกือบครึ่งปีละ)
เขียนครั้งสุดท้ายก็ตอนเพิ่งกลับมาจากนิวยอร์กตอนปีใหม่นู่น
ที่ไม่ได้เขียน ก็มีเหตุผลต่างๆ นานา

กิจกรรมสอง quarter หลังนี่เยอะมากๆ
ทั้ง STEP, SEALNet, Calypso ฯลฯ

เรียนก็… ขี้เกียจอยู่เรื่อยๆ

แต่เหตุผลหลักที่ไม่ได้เขียน blog ก็เพราะว่า
ไม่มั่นใจในความมั่นคงของ Windows Live™ Spaces นี่เอง
ความไม่มั่นคงคืออะไร…

คือการที่เราเขียน blog นี่ เหตุผลส่วนนึงก็เพื่อจะได้เก็บไว้อ่านในเวลาต่อๆ ไป
เป็นคนชอบอ่านอะไรเก่าๆ (ทั้งๆ ที่ก็ยังไม่แก่)
ตะกี้ไปอ่าน entry แรก ที่เขียนไว้เมื่อปีกว่าๆ ที่แล้ว ก็ยังได้ความรู้สึกดี
ก็เลยอยากเก็บอะไรพวกนี้ไว้นานๆ

ปัญหาก็คือว่า… เราจะรู้ได้ไงว่าอยู่ดีๆ ไอ Space นี้จะไม่หยุดให้บริการไปเฉยๆ
แล้วทุกอย่างก็… หายไปหมด
กรณีนี้เคยเกิดขึ้นมาแล้วเมื่อตอน ม.ปลาย
คือเพื่อนๆ ตอนห้อง ม.ต้น ก็มี account อยู่ที่ diaryhub แล้วก็เขียนอะไรไว้เยอะแยะ
เขียนกันเป็นปีๆ
อยู่มาวันนึง diaryhub มันก็หายไป…

ก็เลยไม่อยากให้เกิดยังงั้นขึ้นอีก
เข้าใจแหละว่าของ Microsoft มันก็คงเชื่อถือได้มากกว่าในระดับนึง
แต่ก็ยังไม่มั่นใจอยู่ดี

ทางออกล่ะ?
ตอนนี้ที่อยากได้คือ web ของตัวเอง… จด domain ปีละ 5 เหรียญ 10 เหรียญก็ว่าไป
แล้วก็เขียน PHP นิดนึง เอามาใส่ๆ ให้เขียนได้ ให้คนมา comment ได้
แต่ก็ยังเขียน PHP ไม่เป็น… แต่ว
กะว่าปิดเทอมนี้จะเริ่มอ่านหนังสือ PHP จริงๆ ละ

หลายเดือนที่ผ่านมานี่ มีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้นเยอะแยะ
ที่น่าจะจดไว้
ที่น่าจะจำไว้
ที่น่าจะเขียนไว้
แต่ก็ไม่ได้ทำ

เริ่มเพ้อแล้ว
จะสอบแล้ว
จะกลับไทยแล้ว
ไปอ่านหนังสือดีกว่า :)

ปล. ขอถามความเห็นเพื่อนๆ ด้วยละกัน
ใช้ blog อันนี้ต่อไปดีมั้ย หรือทำเองดี

ขอบคุณมากครับ

Advertisements

10 Responses to “อนาคต…”

  1. จิง ๆ เราชอบเขียนแบบเป็นสมุดบันทึกมากกว่า
    เวลาย้อนกลับไปอ่าน มันบอกอะไรได้มากกว่าแค่เรื่องราว
    จิง ๆ เราก้อเคยคิดเหมือนอาร์ตแหละ
    แต่เนื่องจากไม่มีความสามารถจะสร้างสรรค์เองนะค้า
    ก้อเลยเขียนไอ่ blog นี่ต่อไป 
     

  2. อนิจจัง สุขขัง อนัตตา

  3. เราว่าถ้านายฟิตพอ ทำเองมันก็เจ๋งดีนะ  ถาวรกว่าเยอะ
    แต่เราว่าข้อดีข้อนึงของไอ้นี่ก็คือมันเชื่อมกับ Windows Live เลย
    คนเห็นนายมีดาวขึ้น อยากดูก็กดเข้ามาดู 
    ว่าง่ายๆคือมันง่ายสำหรับคนอ่านด้วยแหละ  อย่างน้อยเราก็รู้ว่านายเขียนงานชิ้นต่อไปเมื่อไหร่
     
    โชคดีละกันนะเฮีย  เหลือสอบอีกแค่อาทิตย์เดียวเองป่าวล่ะ?
    ตั้งใจเต็มที่ละกันนะ  ปิดเทอมแล้วจะได้สบาย…
     
    ปล ว่าแต่  ปิดเทอมนี้จะไปบุ๊ดเตอร์ปะ?
     

  4. ทำเอง.. มั้ง จะได้อ่าน php ด้วยไง
    แต่เขียนในนี้ก็ดีนะ อย่างที่เจดบอก
    เขียนในสมุดก็ดี เหมือนที่นิ้งหน่องพูด
    แหงะ โทษที ตอนนี้มึนๆ อยากนอน

  5. เราว่า ความไม่มั่นคง  แม้ว่าตัวเองก็ไม่ได้ชอบให้ชีวิตเป็นแบบนั้น  แต่ในอีกมุมนึงมันก็ทำให้ชีวิตสนุกป่ะ
     
    เพราะบางที ความกลัวว่าทุกอย่างจะหายไป  อาจจะช่วยให้เราสามารถใช้ชีวิตในวันนี้ได้อย่างระรื่นหลั่นล้า  เพราะว่าพรุ่งนี้ทั้งหมดนี่ก็จะไม่มีอีก เราเลยต้องรีบๆใช้ให้คุ้มๆ 555 เข้าใจว่าน่าเสียดาย แต่การที่วันพรุ่งนี้ทุกอย่างจะหายไป  มันหมายถึงว่าวันนี้เราไม่ต้องทำอะไรอีกแล้วจริงๆเหรอ
     
    เพราะถ้าจะบอกว่ากลัวว่าสิ่งที่ทำจะหายไป  จะว่าไปแล้ว  ชีวิตเราๆนี่วันนึงมันก้อต้องหายไปจากโลกนี้เหมือนกัน  ต่างกันตรงไหน  (คิดมากไปป่าวฟะตู…) คือถ้าจะไม่เหลืออะไรอีกแล้วในวันพรุ่งนี้  ระหว่างไม่ทำกับทำ  เราก็เลือกที่จะเขียนอะไรไว้สักอย่างอยู่ดีนะ  นี่เป็นเหตุผลที่บล๊อกเราเลยถูกอัพอย่างบ้าระห่ำ ไม่ว่ามันจะมีใครมาอ่าน หรือไม่มีเลย หรือพรุ่งนี้ไมโครซอฟท์จะล้มละลาย  แต่อย่างน้อยได้เขียนแล้วเรามีความสุข…เหตุผลน้ำเน้า น้ำเน่า 
     
    แต่มันคงต่างกันตรงที่เราเป็นคนขี้ลืมมั้งแก  ถ้าทุกอย่างจะหายไปจริงๆ เราคงปลงได้ก่อน  แล้วไปสะลึมสะลือนึกขึ้นมาได้อีกหกเดือนข้างหน้าว่า เฮ้ย บล็อกหาย…
     
    ปล. ขอโทษที่ ramble เราจะมาบอกแค่ว่า ถ้าแกใช้ Windows Livw Writer ชีวิตอาจจะดีขึ้นเพราะมันน่าจะ (น่าจะนะ) ดูดข้อมูลที่เขียนๆไว้ใน entry เก่าๆมาแบคอัพไว้ในเครื่องได้  เราโหลดมาเหมือนกันแต่บังเอิญไปทีที่เป็นวินโดวส์ปลอมมันเลยติดตั้งไม่ลง…แหะแหะ 

  6. เขียนๆๆๆ
    อยากอ่านๆๆๆ

  7. อืม….อาร์ตเขียนน่าคิดดีนะ
    1.ถ้าเราเป็นอาร์ตที่ตั้งคำถามนี้ เราอาจจะเขียนใส่สมุด…เพราะว่าลายมือ ณ จุดใดจุดหนึ่งของช่วงเวลามันสามารถบอกเรื่องราวในชีวิตได้เหมือนกัน
    แล้วก็เพราะเราชอบจับดินสอ
    2.ถ้าแบบนี้จะหายก็ต่อเมื่อไฟไหม้บ้านหรือน้องขโมยไปฉีก หรือโดนหมารื้อกัด ไม่ต้องพึ่งคอมมากนัก
    3.จากนั้น…ถ้าอยากให้เพื่อนอ่าน ก็ถ่ายรูปเอาลงที่ไหนก็ได้
     
    ฮ่าๆ

  8. "คือการที่เราเขียน blog นี่ เหตุผลส่วนนึงก็เพื่อจะได้เก็บไว้อ่านในเวลาต่อๆ ไป
    เป็นคนชอบอ่านอะไรเก่าๆ (ทั้งๆ ที่ก็ยังไม่แก่)
    ตะกี้ไปอ่าน entry แรก ที่เขียนไว้เมื่อปีกว่าๆ ที่แล้ว ก็ยังได้ความรู้สึกดี
    ก็เลยอยากเก็บอะไรพวกนี้ไว้นานๆ
     
    ปัญหาก็คือว่า… เราจะรู้ได้ไงว่าอยู่ดีๆ ไอ Space นี้จะไม่หยุดให้บริการไปเฉยๆ
    แล้วทุกอย่างก็… หายไปหมด"
     
    Umm…..I always concern about this, too. but as ningnong said "
    แต่เนื่องจากไม่มีความสามารถจะสร้างสรรค์เองนะค้า
    ก้อเลยเขียนไอ่ blog นี่ต่อไป" haha……..
     
    Where r u now? Back to Thailand?

  9. เพิ่งมาอ่านอะ
    แต่จะบอกว่าวิธีแก้ง่ายๆก็คือ เขียนแล้วก็ก็อปเก็บไว้เองด้วยสิ ไม่เห็นยากเลย
     
    สำหรับเราเอง เรามีสมุดบันทึกอีกเล่มอะ ไว้เขียนอะไรที่เราอยากจะจำ
    แต่ว่าบล็อกเอาไว้เขียนอะไรที่อยากบอกคนอื่น
    มันก็เลยไม่เหมือนกันเท่าไร

  10.  
    save ไฟล์ .RSS เก็บไว้ไงน้อง เป็น XML มาตรฐานเดียวกันทุกที่ Live, Blogspot, Facebook ฯลฯ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: